ჩემი ტაძრისა მოიშიშეთ. (ვაიკრა-19;30)
სალოცავში ყოფნისას, ადამიანს მორიდება მართებს.
იქ შეხინა სუფევს. სალოცავში მოლაპარაკე ადამიანი, მითუმეტეს თუ ლაშონ ჰარას ლაპარაკობს, შეხინას ბღალავს; მეფეთა-მეფის – გამჩენის საწინააღმდეგო საქციელს სჩადის. წარწერა გვაფრთხილებს: ,,თუ სალოცავში სალაპარაკოდ მოხვედი, სალოცავად სადღა წახვალ?“. ვინც მეფის სასახლეში მეფის სურვილის საწინააღმდეგო მოქმედებას სჩადის, ზემოაღნიშნულ მიცვას არღვევს.
,,ეთ ჰაშემ ელოკეხა თირა“ (დებარიმ-10;20)
გამჩენის წინაშე მორიდება თითოეული ჩვენთაგანის ვალია. საჭიროა გვახსოვდეს და ვგრძნობდეთ, რომ უზენაესი ყურადღებას აქცევს თითოეულის მოქმედებას და გასამრჯელოს ყველას თავისი ნამოქმედარის მიხედვით უხდის. ვინც ენას არ უფრთხილდება, იჭრება, აღნიშნულ მიცვას უხვევს და ეთვლება, რომ გამჩენის წინაშე, მორიდება არ გააჩნია. ვინც უფლის საწინააღმდეგოს წარმოსთქვამს, დიდ დანაშაულს სჩადის.
პატივი ეცი მამას და დედას! (შემოთ-20;12)
თორიდან დავალებული გვაქვს მშობლების პატივისცემა. თუ ადამიანი მშობლებს აძაგებს, ცოდვას სჩადის. არ შეიძლება მშობლის ცუდად მოხსენიება. ეს ეხება უფროს ძმასაც.
