შური არ იძიო, ღვარძლიანი არ იყო შენი ხალხის მიმართ (ვაიკრა-19;18).
თუ ადამიანმა ცუდი გაგიკეთა, გულში არ ჩაიდო, არც ცუდი ილაპარაკო მასზე, რადგან ორ ცოდვას – გულში შურის ჩადებას და ავენიანობის დანაშაულს ჩაიდენ. თორა გვავალებს: ,,ყოველივე დავივიწყოთ და გულში სხვისი შური არ ჩავიდოთ’’. ამის ასახსნელად ასეთი იგავი დაგვიწერეს;გაბრიელს უდაბნოში გზა აებნა. უწყლობით გული უწუხდა. უცებ თავისკენ მომავალი აქლემზე მჯდომი კაცი შენიშნა. გაბრიელმა ძალა მოიკრიბა, მიხოხდა და წყალი სთხოვა. კაცმა ყური არ ათხოვა და გზა განაგრძო. მოხდა სასწაული, გაბრიელი გადარჩა, თავის საცხოვრებელ ადგილზე დაბრუნდა და ძალზე გამდიდრდა. ერთ დღეს მასთან ფულის სასესხებლად ის კაცი მივიდა, ვინც უდაბნოში წყალი არ მისცა, სასკვდილოდ გაიმეტა. თორა გაბრიელს ავალებს, რომ ფული ასესხოს. ძნელი გამოცდაა, მაგრამ ორ მიცვას შეასრულებს – ხელს გაუმართავს სხვას და ცუდს არ გაიხსენებს.
მას (უფალს) მიეკარი. (დებარიმ-10;20)
ეს მიცვა გვავალებს, რომ დავუახლოვდეთ თორას და თალმიდ-ხახმებს, მათგან ვისწავლოთ. ვინც თორას და თალმიდ-ხახმებს სცილდება, ლაშონ ჰარას მოლაპარაკე ხალხს უახლოვდება, შეცდომებს უშვებს და აღნიშნული მიცვიდან უხვევს.
